(Trans)National Subjects: conference progamme online
Ex-Oostblokkers op het witte doek: Internationaal congres over film en migratie aan de K.U.Leuven (www.transnationalsubjects.eu)
Een impotente Poolse kapper die door zijn Franse echtgenote bij het huisvuil wordt gezet (Trois Couleurs: Blanc van Krzysztof Kieślowski). Een vereenzaamde Vlaamse weduwnaar die tevergeefs soelaas zoekt in de armen van zijn piepjonge Roemeense poetsvrouw (Man Zkt Vrouw, met Jan Decleir in de hoofdrol). Een Russische sans papiers die in het hart van de Europese Unie onder de knoet gehouden wordt door een Poolse maffioso (Illégal van Olivier Masset-Depasse, de Belgische Oscarinzending van 2011). Films die de (on)fortuinlijke lotgevallen van migranten in en rond Fort Europa in beeld brengen, zitten onmiskenbaar in de lift. Het internationale filmcongres (Trans)National Subjects. Framing Post-1989 Migration on the European Screen bekijkt de manier waarop uiteenlopende Europese filmmakers omgaan met de migratiestromen die na de Koude Oorlog binnen Europa op gang zijn gekomen. In hoeverre zijn deze migratiefilms kritisch van inslag en nemen ze het mank lopende Europese migratiebeleid op de korrel? Wat is de functie van al die onstuimige romances tussen nieuwkomers en lokale personages die in menige migratiefilm ontluiken? In welke mate ondersteunen en beïnvloeden Europese subsidieprogramma’s en institutionele netwerken de totstandkoming van deze veelal internationale co-producties? Gaat deze toenemende internationalisering ook gepaard met een toenemende transnationale bedrijvigheid van acteurs en actrices uit het voormalige Oostblok? En hoe wordt er in de cinema’s van de gewezen communistische landen omgesprongen met het actuele thema van migratie? Is er tevens sprake van “vrij verkeer van personen” in de omgekeerde richting, d.w.z. duiken er op het scherm ook “Westerse” personages op die hun geluk gaan beproeven in de wondere wereld achter het voormalige IJzeren Gordijn? En hoe verhoudt de uitbeelding van ex-Oostblokmigranten zich tot Europese films die inwijkelingen van pakweg Noord-Afrikaanse en Turkse origine in beeld brengen? En tenslotte: treden Europese filmmakers nu stilaan in de voetsporen van hun collega’s in Hollywood, waar al sinds de jaren twintig ruime aandacht bestaat voor thema’s als migratie en etnische diversiteit? Over deze en andere prangende vragen zullen een twintigtal filmspecialisten, Oost-Europakundigen, historici en cultuurwetenschappers uit Europa, Australië en Amerika zich drie dagen lang buigen. De debatten worden rijkelijk geïllustreerd en gedocumenteerd met markante clips en stills uit de Europese filmproductie van de voorbije twee decennia. Blikvangers van het congres zijn de presentaties van drie internationaal gerenommeerde experten: de Bulgaars-Britse filmwetenschapster Dina Iordanova, de Canadese politoloog Dominique Arel en de Pools-Britse filmspecialiste Ewa Mazierska.
Het congres wordt georganiseerd met medewerking van MAD Faculty
(Leen Engelen)
Leave a Reply